ทายก่อน: มีลวด 40 เมตร ล้อมคอกสี่เหลี่ยมมุมฉากให้ได้พื้นที่มากที่สุด ต้องกว้างเท่าไร? คำตอบคือ 10 × 10 เมตร ได้ 100 ตารางเมตร และเครื่องมือที่พิสูจน์ได้ว่ามากที่สุดจริง ไม่ใช่แค่เดา ก็คือ แคลคูลัส ม.6 ครับ
แคลคูลัสเบื้องต้น ม.6 คือเรื่องของลิมิตของฟังก์ชัน ความต่อเนื่อง อนุพันธ์ และปริพันธ์ ลิมิตบอกว่าค่าของฟังก์ชันเข้าใกล้จำนวนใดเมื่อ เข้าใกล้จำนวนหนึ่ง อนุพันธ์คืออัตราการเปลี่ยนแปลงขณะหนึ่งหรือความชันของเส้นโค้ง ส่วนปริพันธ์ใช้หาฟังก์ชันจากอนุพันธ์และหาพื้นที่ที่ปิดล้อมด้วยเส้นโค้ง บทความนี้เรียงหัวข้อตามบทเรียนคณิตศาสตร์เพิ่มเติม ม.6 เทอม 1
ลิมิตของฟังก์ชัน
ถ้าค่าของ เข้าใกล้จำนวนจริง เมื่อ เข้าใกล้ ทั้งทางด้านซ้ายและด้านขวาของ จะเรียก ว่า ลิมิตของ ที่ เขียนแทนด้วย
การหาลิมิตพิจารณาเฉพาะค่า ที่เข้าใกล้ แต่ ดังนั้น จะนิยามที่ หรือไม่ก็ได้ และ อาจไม่เท่ากับ
ลองคิดก่อนเลื่อนลง: ไม่มีค่าที่ แล้วลิมิตที่ มีไหม?
มีครับ เมื่อ จะได้ ค่าจึงเข้าใกล้ 2 ลิมิตสนแค่ค่ารอบ ๆ จุด ไม่สนค่าที่จุดนั้นเลย
ความชัน PQ = 3 · f′(1) = 2
เส้นทึบคือเส้นตัดโค้ง PQ เส้นประสีส้มคือเส้นสัมผัสที่ P (f′(x) = 2x)
f(x) = x² จุด P(1, 1) และ Q(2, 4) ความชันของเส้นตัดโค้ง PQ คือ [f(2) − f(1)]/1 = (4 − 1)/1 = 3 เมื่อ h เข้าใกล้ 0 เส้น PQ จะเข้าใกล้เส้นสัมผัส ความชันของเส้นโค้งที่จุด P คือ f′(1) = (2)(1) = 2 สมการเส้นสัมผัสคือ y − 1 = (2)(x − 1) หรือ y = 2x − 1 ความชันเป็นบวก กราฟจึงกำลังเพิ่มที่จุดนี้
ลิมิตทางซ้ายและลิมิตทางขวา
คือลิมิตเมื่อ เข้าใกล้ ทางด้านซ้าย () และ คือลิมิตเมื่อ เข้าใกล้ ทางด้านขวา ()
ตัวอย่าง: ได้ลิมิตทางซ้ายที่ 1 เท่ากับ 4 และลิมิตทางขวาเท่ากับ 4 ดังนั้น
ทฤษฎีบทเกี่ยวกับลิมิตของฟังก์ชัน
กำหนด และ เมื่อ และ เป็นจำนวนจริง
ทฤษฎีบท | ผล |
|---|---|
ค่าคงตัว | และ |
คูณค่าคงตัว | |
ผลบวก ผลต่าง | |
ผลคูณ | |
ผลหาร | เมื่อ |
ยกกำลัง | เมื่อ |
รากที่ | เมื่อ |
ผลที่ตามมา: ถ้า เป็นฟังก์ชันพหุนาม แล้ว และถ้า เมื่อ และ เป็นฟังก์ชันพหุนาม แล้ว เมื่อ
ตัวอย่าง: แทนค่าได้เลย
ตัวอย่าง: ตัวเศษและตัวส่วนเป็น 0 ทั้งคู่ ต้องจัดรูปก่อน
ถ้าเจอรากที่สอง ให้คูณด้วยสังยุค เช่น
ความต่อเนื่องของฟังก์ชัน
ให้ นิยามบนช่วงเปิด และ จะกล่าวว่า เป็น ฟังก์ชันต่อเนื่อง ที่ ก็ต่อเมื่อ ซึ่งต้องครบสามข้อ
หาค่าได้
มีค่า
ทฤษฎีบทที่ใช้บ่อย
ถ้า และ ต่อเนื่องที่ แล้ว , , ต่อเนื่องที่ และ ต่อเนื่องที่ เมื่อ
ฟังก์ชันพหุนามต่อเนื่องที่ทุกจำนวนจริง
เมื่อ และ เป็นพหุนาม ต่อเนื่องที่ทุก ที่
ตัวอย่าง: ได้ แต่ ดังนั้น ไม่ต่อเนื่องที่ ถ้าเปลี่ยนเป็น ฟังก์ชันจะต่อเนื่องที่
ความต่อเนื่องบนช่วง ต่อเนื่องบน เมื่อต่อเนื่องทุกจุดในช่วง และต่อเนื่องบน เมื่อต่อเนื่องบน และ กับ
อนุพันธ์ของฟังก์ชัน
อัตราการเปลี่ยนแปลงเฉลี่ย ของ เมื่อ เปลี่ยนจาก เป็น คือ และเมื่อ เข้าใกล้ 0 จะได้ อัตราการเปลี่ยนแปลง ของ ขณะ
อนุพันธ์ ของฟังก์ชัน ที่ คือ
ถ้าลิมิตนี้มีค่า จะกล่าวว่า หาอนุพันธ์ได้ที่ สัญลักษณ์อื่นที่ใช้คือ , และ โดย ไม่ได้หมายถึงเศษส่วน
ตัวอย่าง: หาอนุพันธ์ของ จากบทนิยาม
การหาอนุพันธ์ของฟังก์ชันโดยใช้สูตร
สูตร | อนุพันธ์ |
|---|---|
เมื่อ เป็นจำนวนจริง | |
เมื่อ |
ตัวอย่าง: เขียนเป็น ได้
ตัวอย่าง:
อนุพันธ์ของฟังก์ชันประกอบ
ถ้า หาอนุพันธ์ได้ที่ และ หาอนุพันธ์ได้ที่ แล้ว
เรียกว่า กฎลูกโซ่ ถ้าเขียน และ จะได้
ตัวอย่าง: ให้
ลองคิดก่อนเลื่อนลง: ลองกระจายก่อนแล้วหาอนุพันธ์ เทียบกับใช้กฎลูกโซ่ ได้เท่ากันไหม?
เท่ากันครับ กระจายได้ หาอนุพันธ์ได้ ส่วนกฎลูกโซ่ได้ แต่ถ้าเป็นกำลัง 10 กฎลูกโซ่เร็วกว่ามาก
เส้นสัมผัสเส้นโค้ง
ให้ และ อยู่บนเส้นโค้ง ความชันของเส้นตรง คือ เมื่อ เข้าใกล้ 0 เส้น จะเข้าใกล้เส้นตรงเส้นหนึ่งที่ผ่านจุด เรียกว่า เส้นสัมผัสเส้นโค้งที่จุด ซึ่งมีความชันเท่ากับ และเรียก ว่า ความชันของเส้นโค้งที่จุด
สมการเส้นสัมผัสที่จุด คือ
ความชัน PQ = 3 · f′(1) = 2
เส้นทึบคือเส้นตัดโค้ง PQ เส้นประสีส้มคือเส้นสัมผัสที่ P (f′(x) = 2x)
f(x) = x² จุด P(1, 1) และ Q(2, 4) ความชันของเส้นตัดโค้ง PQ คือ [f(2) − f(1)]/1 = (4 − 1)/1 = 3 เมื่อ h เข้าใกล้ 0 เส้น PQ จะเข้าใกล้เส้นสัมผัส ความชันของเส้นโค้งที่จุด P คือ f′(1) = (2)(1) = 2 สมการเส้นสัมผัสคือ y − 1 = (2)(x − 1) หรือ y = 2x − 1 ความชันเป็นบวก กราฟจึงกำลังเพิ่มที่จุดนี้
ตัวอย่าง: เส้นโค้ง ที่จุด มีความชัน เส้นสัมผัสคือ หรือ
อนุพันธ์อันดับสูง
อนุพันธ์ของ เรียกว่า อนุพันธ์อันดับที่ 2 เขียนแทนด้วย หรือ ถ้าหาอนุพันธ์ต่อไปอีกจะได้อนุพันธ์อันดับที่ 3, 4, … ตามลำดับ
ตัวอย่าง: ได้ , และ
การประยุกต์ของอนุพันธ์
การเคลื่อนที่แนวตรง
ถ้า เป็นตำแหน่งของวัตถุขณะเวลา จะได้ความเร็ว และความเร่ง
ตัวอย่าง: เมตร ได้ วัตถุหยุดนิ่งชั่วขณะเมื่อ และ วินาที และ
ค่าสูงสุดและค่าต่ำสุดของฟังก์ชัน
ถ้า ทุก ในช่วง เป็นฟังก์ชันเพิ่มบนช่วงนั้น ถ้า ทุก ในช่วง เป็นฟังก์ชันลดบนช่วงนั้น
ถ้า มีค่าสูงสุดสัมพัทธ์หรือค่าต่ำสุดสัมพัทธ์ที่ และ มีค่า แล้ว
จำนวน ที่ทำให้ หรือ ไม่มีค่า เรียกว่า ค่าวิกฤต และจุด เรียกว่า จุดวิกฤต
ตรวจด้วยอนุพันธ์อันดับที่ 1 ถ้า เปลี่ยนจากบวกเป็นลบเมื่อ เพิ่มขึ้นผ่าน แล้ว เป็นค่าสูงสุดสัมพัทธ์ ถ้าเปลี่ยนจากลบเป็นบวก เป็นค่าต่ำสุดสัมพัทธ์
ตรวจด้วยอนุพันธ์อันดับที่ 2 ที่ค่าวิกฤต ซึ่ง ถ้า แล้ว เป็นค่าต่ำสุดสัมพัทธ์ ถ้า แล้ว เป็นค่าสูงสุดสัมพัทธ์ ถ้า ยังสรุปไม่ได้ ต้องกลับไปใช้อนุพันธ์อันดับที่ 1
ตัวอย่าง: ได้ ค่าวิกฤตคือ −1 และ 1 และ
ดังนั้น เป็นค่าสูงสุดสัมพัทธ์
ดังนั้น เป็นค่าต่ำสุดสัมพัทธ์
ความชัน PQ = 0.0301 · f′(1) = 0
h = 0.01 เล็กมาก เส้นตัดโค้งเกือบทับเส้นสัมผัสแล้ว
เส้นทึบคือเส้นตัดโค้ง PQ เส้นประสีส้มคือเส้นสัมผัสที่ P (f′(x) = 3x² − 3)
f(x) = x³ − 3x จุด P(1, −2) และ Q(1.01, −1.999699) ความชันของเส้นตัดโค้ง PQ คือ [f(1.01) − f(1)]/0.01 = (−1.999699 − (−2))/0.01 = 0.0301 เมื่อ h เข้าใกล้ 0 เส้น PQ จะเข้าใกล้เส้นสัมผัส ความชันของเส้นโค้งที่จุด P คือ f′(1) = 3(1)² − 3 = 0 สมการเส้นสัมผัสคือ y − (−2) = (0)(x − 1) หรือ y = −2 เส้นสัมผัสขนานแกน X จึงได้ f′(1) = 0 และ 1 เป็นค่าวิกฤต
ค่าสูงสุดสัมบูรณ์และค่าต่ำสุดสัมบูรณ์ ถ้า ต่อเนื่องบนช่วงปิด แล้ว มีทั้งค่าสูงสุดสัมบูรณ์และค่าต่ำสุดสัมบูรณ์บนช่วงนั้น หาได้โดย
หาค่าวิกฤตทั้งหมดในช่วงเปิด
หาค่าของฟังก์ชันที่ค่าวิกฤตเหล่านั้น
หา และ
ค่ามากที่สุดคือค่าสูงสุดสัมบูรณ์ ค่าน้อยที่สุดคือค่าต่ำสุดสัมบูรณ์
ตัวอย่าง: บน ได้ , , , ค่าสูงสุดสัมบูรณ์คือ 18 ที่ และค่าต่ำสุดสัมบูรณ์คือ −2 ที่ และ
โจทย์ปัญหาเกี่ยวกับค่าสูงสุดหรือค่าต่ำสุด
ตั้งตัวแปร แล้วเขียนปริมาณที่ต้องการเป็นฟังก์ชันของตัวแปรเดียว
หาช่วงของตัวแปรที่เป็นไปได้จากเงื่อนไขในโจทย์
หาค่าวิกฤตจาก
ตรวจว่าค่าวิกฤตให้ค่าสูงสุดหรือค่าต่ำสุดจริง
ตัวอย่าง: มีลวดยาว 40 เมตร ล้อมเป็นรูปสี่เหลี่ยมมุมฉาก ให้ด้านกว้างยาว เมตร พื้นที่คือ เมื่อ ได้ เมื่อ และ ดังนั้นพื้นที่มากที่สุดคือ ตารางเมตร
ปฏิยานุพันธ์และปริพันธ์ไม่จำกัดเขต
ถ้า ทุก ในโดเมนของ จะเรียก ว่าเป็น ปฏิยานุพันธ์ หนึ่งของ ปฏิยานุพันธ์ทุกตัวต่างกันแค่ค่าคงตัว จึงเขียนรูปทั่วไปเป็น ปริพันธ์ไม่จำกัดเขต
สูตร | ปริพันธ์ |
|---|---|
เมื่อ | |
ตัวอย่าง
ตัวอย่าง: ถ้า และ จะได้ แทน ได้ ดังนั้น
ปริพันธ์จำกัดเขต
ให้ ต่อเนื่องบน แบ่ง เป็น ช่วงย่อยกว้างเท่ากัน เลือก ในแต่ละช่วงย่อย แล้วหา ถ้า มีค่า เรียกค่านี้ว่า ปริพันธ์จำกัดเขต ของ บน เขียนแทนด้วย เรียก ว่าลิมิตล่าง และ ว่าลิมิตบน
S4 ≈ 3.75 · พื้นที่จริง = 83
แบ่งช่วง [0, 2] เป็น 4 ช่วงย่อย กว้างช่วงละ Δx = 1/2 ใช้ค่าฟังก์ชันที่จุดปลายทางขวาเป็นความสูง ผลบวกพื้นที่สี่เหลี่ยมมุมฉากคือ S₄ = 15/4 ≈ 3.75 มากกว่าพื้นที่จริงอยู่ 1.083 ตารางหน่วย เพราะสี่เหลี่ยมทุกรูปยื่นเกินเส้นโค้ง เมื่อ n มากขึ้นไม่สิ้นสุด Sₙ จะเข้าใกล้ปริพันธ์จำกัดเขตของ x² จาก 0 ถึง 2 ซึ่งเท่ากับ 2³/3 = 8/3 ตารางหน่วย
ทฤษฎีบทหลักมูลของแคลคูลัส ถ้า ต่อเนื่องบน และ เป็นปฏิยานุพันธ์ของ แล้ว
ตัวอย่าง
พื้นที่ที่ปิดล้อมด้วยเส้นโค้ง
ให้ ต่อเนื่องบน และ เป็นพื้นที่ที่ปิดล้อมด้วยเส้นโค้ง กับแกน จาก ถึง
ถ้า ทุก แล้ว
ถ้า ทุก แล้ว
ตัวอย่าง: พื้นที่ที่ปิดล้อมด้วย กับแกน จาก 0 ถึง 3
ตัวอย่าง: อยู่ใต้แกน บน
ถ้าเส้นโค้งตัดแกน ในช่วง ให้แบ่งช่วงที่จุดตัดแล้วหาพื้นที่แต่ละส่วนมาบวกกัน เช่น จาก 0 ถึง 2 ตัดแกน ที่ ได้พื้นที่ ตารางหน่วย
ตารางสรุปสูตร
เรื่อง | สูตร |
|---|---|
อนุพันธ์ | |
กฎยกกำลัง | |
กฎลูกโซ่ | |
เส้นสัมผัส | |
ปริพันธ์ของ | เมื่อ |
ทฤษฎีบทหลักมูลของแคลคูลัส |
ลองคิดก่อนเลื่อนลง: เช็กตัวเองก่อนปิดหน้านี้ เท่ากับเท่าไร?
ได้ ครับ ตรงกับค่าที่สี่เหลี่ยมใน widget ปริพันธ์จำกัดเขตวิ่งเข้าหาพอดี
