คะแนน A-Level คณิตเท่าไรถึงดี

คะแนน A-Level คณิตเท่าไรถึงดี? วิเคราะห์ค่าเฉลี่ย 4 ปี

ค่าเฉลี่ยประเทศ A-Level คณิต 1 ปี 2569 คือ 20.44 คะแนน และคณิต 2 คือ 39.02 คะแนน ตัวเลขนี้บอกแค่ว่าคนส่วนใหญ่อยู่ตรงไหน ไม่ได้บอกว่าเท่าไรถึงดี คะแนนที่ดีสำหรับเรา คือคะแนนที่ถึงเกณฑ์ของสาขาเป้าหมาย ดูได้บน mytcas

สวัสดีครับ นี่พี่ๆ คณิตคลิกเดียว บทนี้เราจะอ่านตัวเลขแบบนักวิเคราะห์ข้อมูล ไม่ได้ดูแค่ค่าเฉลี่ย แต่ถามต่อว่า ตัวเลขนี้เกิดจากอะไร แกว่งได้แค่ไหน และเราควรทำอะไรกับมัน

สรุปก่อน: เท่าไรถึงเรียกว่าดี

• เดามั่วล้วน ๆ ไม่ได้ทำให้คะแนนดี เดาปรนัยทั้งฉบับได้เฉลี่ยแค่ราว 15 คะแนน และวันดวงไม่ดีได้ต่ำกว่านั้นมาก

• ค่าเฉลี่ยประเทศ ต่ำเกินไป สำหรับคณะที่ใช้คะแนน A-Level สูง คนที่ติดคณะเหล่านี้ได้สูงกว่าค่าเฉลี่ยไปไกล

• ได้ 30 ขึ้นไปสูงกว่าค่าเฉลี่ยคณิต 1 จริง แต่ ไม่ใช่ตัวเลขที่ควรเอามาตั้งเป้า ถ้าเป้าหมายคือคณะที่แข่งสูง 30 คะแนนยังห่างจากคะแนนของคนที่ติดอีกมาก

ข้อมูลดิบ 4 ปี

ปี 2569 ทั้งสองวิชามีคนได้ 100 เต็ม และมีคนได้ 0 คะแนน

Finding 1: คณิต 1 คือเส้นตรงที่แทบไม่ขยับ

4 ปี ค่าเฉลี่ยอยู่ในกรอบ 19.41–21.00 กว้างแค่ 1.59 คะแนน หรือน้อยกว่าคะแนนของปรนัย 1 ข้อ (3 คะแนน)

ในภาษาข้อมูล นี่คือสัญญาณที่นิ่งมาก แปลว่า

• ข้อสอบคณิต 1 แต่ละปียากใกล้เคียงกัน

• ข้อสอบเก่าทุกปีใช้วัดตัวเองได้ดี ได้ 40 ในฉบับเก่า ก็พอบอกได้ว่าเราอยู่เหนือค่าเฉลี่ยราว 2 เท่า

Finding 2: คณิต 2 โตเร็วแบบที่ไม่ควรไว้ใจ

จาก 23.87 เป็น 39.02 ใน 3 ปี เพิ่มขึ้น 63% หรือเฉลี่ยโตราว 18% ต่อปี (คิดแบบทบต้น)

การโตแบบนี้บอกว่าความยากของข้อสอบแต่ละปีไม่คงที่ ข้อควรระวัง 2 ข้อ

• อย่าเอาคะแนนดิบคณิต 2 ต่างปีมาเทียบกันตรง ๆ

• อย่าวางแผนจาก "ปีนี้ง่าย ปีหน้าก็ง่าย" เส้นที่ขึ้นเร็ว ก็ลงเร็วได้

Finding 3: สนามคณิต 1 ใหญ่กว่าเกือบครึ่ง

ผู้สอบคณิต 1 ปี 69 มี 142,854 คน มากกว่าคณิต 2 (99,029 คน) ราว 44% คะแนนแต่ละคะแนนในคณิต 1 จึงมีคนเบียดอยู่เยอะ ขยับขึ้น 1 ข้อ แซงคนได้เป็นหลักพัน

Finding 4: "เดามั่วได้ 15" จริงแค่ครึ่งเดียว

ปรนัย 25 ข้อ ข้อละ 3 คะแนน 5 ตัวเลือก ถ้าเดาทุกข้อ จำนวนข้อที่ถูกคือตัวแปรสุ่มทวินาม

ค่าคาดหวังคือ 5 ข้อ = 15 คะแนน แต่ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานคือ 2 ข้อ = 6 คะแนน แปลว่าคะแนนจากการเดาแกว่งได้กว้างมาก

ลองกดจำลองวันสอบด้านล่างหลาย ๆ ครั้ง จะเห็นว่าคะแนนเดาไม่เคยเท่าเดิม

และยังมีความเสี่ยงที่ตัวเลขนี้ไม่ได้นับ: สูตรทวินามสมมติว่าเฉลยกระจายเท่า ๆ กันทุกตัวเลือก แต่ในข้อสอบจริง ไม่มีใครการันตีว่าปีนั้นเฉลย ก ข ค ง จ จะออกเท่ากัน ถ้าเราเดาเทไปตัวเลือกที่ปีนั้นออกน้อย คะแนนเดาดิ่งต่ำกว่าตารางได้อีก

Finding 5: รู้ครึ่ง ๆ กลาง ๆ มีค่ากว่าที่คิด

ถ้าอ่านมาพอจะตัดตัวเลือกที่ผิดแน่ ๆ ทิ้งได้ โอกาสถูกต่อข้อจะเพิ่มทันที

ตัดได้ 2 ตัวทุกข้อ คะแนนคาดหวังขึ้นจาก 15 เป็น 25 เพิ่ม 67% โดยยังไม่ต้องทำข้อไหนได้เต็ม ๆ เลย

นี่คือเหตุผลเชิงข้อมูลว่าทำไมต้องอ่านให้ครบเกือบทุกบท ต่อให้บางบทไม่แม่น แค่พอรู้เรื่องก็ช่วยตัดช้อยส์ได้ ส่วนบทที่ข้ามไปเลย ทำได้อย่างเดียวคือเดามั่ว

Finding 6: ข้อสอบไม่ได้ออกตามที่เราคาดทุกปี

blueprint คณิต 1 บอกจำนวนข้อเป็นช่วง เช่น พีชคณิต 15–17 ข้อ แคลคูลัส 2–4 ข้อ ช่วงแค่ ±1 ข้อ = ±3 ถึง ±5 คะแนนต่อสาระ

ถ้าเราทุ่มแค่บทที่ "น่าจะออก" แล้วปีนั้นบทนั้นออกน้อย หรือออกในรูปแบบที่ไม่เคยซ้อม คะแนนที่คาดไว้หายทั้งก้อน กลยุทธ์ที่ทนทานที่สุดคือไม่ฝากทั้งหมดไว้กับบทเดียว

แปลงเป้าหมาย เป็นจำนวนข้อ

ข้อที่ทำไม่ได้ในปรนัยอย่าเว้นว่าง ข้อสอบไม่หักคะแนน เดาได้คะแนนคาดหวังข้อละ 0.6

สังเกตคอลัมน์สุดท้าย ยิ่งทำได้จริงมาก ส่วนที่มาจากการเดายิ่งเล็ก คะแนนเราก็ยิ่งนิ่ง ไม่ขึ้นกับดวง

"ดีพอ" สำหรับเรา ดูที่ไหน

ค่าเฉลี่ยประเทศบอกแค่ว่าเราอยู่ตรงไหนของทั้งประเทศ แต่ที่ตัดสินจริงคือคะแนนของสาขาที่เรายื่น

1. เข้า mytcas.com ค้นสาขาเป้าหมาย

2. ดูสถิติคะแนนรอบ 3 ของปีก่อน ๆ

3. ดูน้ำหนักคณิตในองค์ประกอบคะแนน ถ้าคณิตหนัก 20–40% คะแนนคณิตทุก 10 คะแนนมีผลมาก

สรุป

• คณิต 1 เฉลี่ยราว 20 ทุกปี นิ่งมาก · คณิต 2 ปี 69 เฉลี่ย 39 และแกว่งแรง

• ได้เกินค่าเฉลี่ยไม่ใช่เป้าหมาย เป้าหมายคือคะแนนของคนที่ติดสาขาที่เราอยากเข้า

• เดามั่วได้ 15 โดยเฉลี่ย แต่เกือบ 1 ใน 4 ของคนเดาจะได้ไม่เกิน 9 และเฉลยไม่ได้กระจายเท่ากันทุกปี

• รู้พอตัดช้อยส์ได้ 2 ตัว คะแนนคาดหวังขึ้นจาก 15 เป็น 25

• ข้อสอบแต่ละบทแกว่งทุกปี เก็บให้ครบเกือบทุกบท

• ท้ายที่สุด ต้องอ่านจริง และซ้อมข้อสอบเก่าจับเวลาจริงจัง

ค่าเฉลี่ยและจำนวนผู้สอบอ้างอิงจาก mytcas.com (ทปอ.) ปี 2566–2569 · ตัวเลขความน่าจะเป็นคำนวณโดยพี่ๆ คณิตคลิกเดียวจากการแจกแจงทวินาม · ปรับปรุงล่าสุด ก.ย. 2569